FILMOWA SZTUKA, dziedzina twórczości artyst., która zrodziła się w pierwszym dziesięcioleciu XX w. (zw. Dziesiątą Muzą wg popularnej przenośni wywo­dzącej się z tytułu książki  K. Irzykowskiego, wyd. 1924). Początkowo widowisko kinowe nie miało cecź artyst., było jarmarczną atrakcją, opartą na tandetnyn scenariuszu i prymitywnym aktorstwie. Najwczesr^ elementy artyst. pojawiły się w filmach fantastyczna:: G. Meliesa, który wypełnił je ludową, nieco nai^r^ poezją. W 1908 podjęto we Francji próbę „uszlacr.e:-nienia” kina poprzez przeniesienie na ekran wzor:» teatru (w filmie Zabójstwo księcia Gwizjusza wytworu. Film d’Art wystąpili znani aktorzy sceniczni). Opra­cowywanie scenariuszy wg powieści i znanych szmc scenicznych oraz udział aktorów teatr, w filmach spo­wodowały podniesienie rangi społ. filmu, ale nie $:_ się jego awansem artyst. Większe znaczenie dla stwc-rzenia artyst. wartości sz.f. miały doświadczenia dni (opanowany styl gry aktorskiej Asty Nielsen), wł. (wi­ście filmu z atelier, budowa dekoracji na wolnym p: wietrzu), a zwłaszcza amer. (D.W. Griffith zerwał z za­sadą podziału filmu na sceny typu teatr., wprowadzi narrację lit.).

Pages: 1 2